Rozdział 7

Rozdział 7

Obudziłam się wtulona tak jakby w jakiegoś pluszowego misia. Otworzyłam oczy i okazało się że, za pluszowego misia robił Ross który słodko sobie spał. Leciutko wyślizgnęłam się z jego uścisku i poszłam po mój telefon, zrobiłam mu zdjęcie i ustawiłam na tapecie.  Schowałam telefon do kieszeni i cicho zeszłam na dół. W kuchni popatrzyłam na zegarek i źrenice mi się rozszerzyły była 7:58! No cóż, zrobię dla nich śniadanie. Po chwili namysłu wybrałam naleśniki. Chciałam brać się do pracy ale, ktoś przytulił mnie od tyłu i położył głowę na moim ramieniu. Na początku się wystraszyłam ale kiedy poczułam perfumy tego kogoś od razu zrozumiałam że, to Ross.  Odwróciłam się i faktycznie nie myliłam się był to Ross.

- A ładnie mnie tak straszyć? – zapytałam

- No ale no bo chciałem ci pomóc – powiedział troszkę jąkając się na początku i zrobił minkę zbitego psiaka.

- No dobrze wybaczam – powiedziałam i cmoknęłam go w policzek , od razu mu się humor poprawił.

- A teraz idź grzecznie do pokoju i daj mi zrobić naleśniki – powiedziałam najsłodziej jak umiałam.

- O nie, nie. Tak nie będzie kochana – powiedział i przerzucił mnie przez ramię.

- Ross do jasnej ciasnej co ty robisz!?- wydarłam się na cały dom.

- A no nic. I teraz tak zostań w pokoju porób co tak chcesz ale w POKOJU i czekaj aż JA zrobię naleśniki i nie waż mi się sprzeciwiać. – powiedział głosem nie znoszącym sprzeciwu. No to byłam na pozycji przegranej – pomyślałam. Kiedy wyszedł usiadłam do pianina wzięłam kartki z nutami które miał Ross i zaczęłam je przeszukiwać. Natknęłam się na You Can Come To Me. Zaczęłam grać i śpiewać ale, nie zauważyłam wchodzącego Rossa więc zaczęłam śpiewać pierwszą zwrotkę w połowie ktoś przysiadł się do mnie i przygrywał ozdobniki był to Ross. Druga zwrotkę śpiewał on a refren śpiewaliśmy razem. Gdy skończyliśmy rozległy się brawa rodzeństwa Lynch i mojej siostry bardzo uci…… zaraz zaraz moja siostra skąd ona się wzięła!?

- Van do jasnej ciasnej czy ty nas śledzisz co ty tutaj robisz chyba że przyszłaś dla Rika – powiedziałam obojętnie

- Tak to chyba najbardziej prawdopodobne – powiedział Ross na co przybiliśmy sobie piątkę i wybuchnęliśmy niepohamowanym śmiechem.

- Oj siostra poża…… Ale sweet koszuleczka skąd ją masz też taką chcę! – powiedziała

- Po pierwsze ma ją ode mnie i jest jej po drugie idź do Rikera on na pewno ci coś da ja i nie dam pa pa wszystkim! – powiedział Ross i wypchnął wszystkich za drzwi a, my po raz kolejny wybuchnęliśmy śmiechem.

- Ej mina Van była bezcenna kiedy jej to powiedziałeś

-   No wiem. Dobra trzeba jakoś te róże przytargać do twojego pokoju a, potem gdzies wyjdziemy ok? – zapytał się Ross

- ok – powiedziałam i razem poszliśmy po róże. Ostrożnie zeszliśmy po schodach. Znowu mina Van była bezcenna kiedy zobaczyła 100 róż ułożonych w kształcie serca.

- No co Van? Weś zamknij japę po muchę połkniesz. A co do róż nie twoja sprawa. –powiedziałam i wytknęłam  jej język

- A idziemy te róże przytargać do pokoju Lau i wychodzimy gdzieś – i w tym momencie puścił do nich oczko. Ok to nie było dziwne.